Tel Awiw
Tytuł pełny: Tel-Aviv
Data wydania: 1939
Czas trwania: 08:25
Kategorie tematyczne: architektura, świat, społeczeństwo, turystyka
Opis filmu
Tekst lektorski
Okiem eksperta
Opis sekwencji:
| 00:00:01:16 | Napis: "Tel-Aviv". |
| 00:00:08:12 | Napis: "oryginalny reportaż Romualda Gantkowskiego". |
| 00:00:10:06 | Napis: "Zdjęcia Tadeusz Morawka". |
| 00:00:15:14 | Napis: "Muzyka Franciszka Izbickiego. Wykonanie zespołu orkiestry Opery Warszawskiej". |
| 00:00:30:13 | Port Tel Awiwu z lotu ptaka. |
| 00:00:42:12 | Panorama Tel Awiwu. |
| 00:01:00:14 | Budynki i ulice Tel Awiwu. |
| 00:02:22:04 | Filia PKO i Orbis. |
| 00:02:40:08 | Port w Tel Awiwie. |
| 00:03:24:06 | Elektrownia miejska. |
| 00:03:38:13 | Posterunek angielski. |
| 00:03:44:09 | Bazar uliczny. |
| 00:04:08:13 | Trębacz gra na trąbce. |
| 00:04:20:14 | Gmach teatru. |
| 00:04:35:11 | Zaludniona plaża. |
| 00:05:32:11 | Pasaż nadmorski. |
| 00:05:46:09 | Kolonia żydowska. |
| 00:06:25:04 | Dzieci żydowskie. |
| 00:06:42:00 | Budynek magistratu. |
| 00:06:42:10 | Herb Tel Awiwu. |
| 00:07:18:16 | Członkowie rady miejskiej. Posiedzenie rady. |
| 00:08:20:06 | Zachód słońca nad morzem. |
Miasto z lotu ptaka. Plac z fontanną. Ruchliwa ulica, nowe budynki. Bank Anglo-Palestine Bank. Budynek Orbisu. Budowa portu, dźwig, zacumowane łodzie. Bazar uliczny. Trębacz grający na ulicy. Teatr podczas budowy. Plaża pełna opalających i kąpiących ...
czytaj dalejNumer tematu: 1
Obiekt: plac Dissengoffa, kibuca Schillera, Anglo-Palestine Bank
Czas akcji: 1939, XX-lecie międzywojenne
Miejsce akcji: Izrael, Tel Awiw
Redakcja: Romuald Gantkowski
Zdjęcia: Tadeusz Morawka
Produkcja: Polska Agencja Telegraficzna
Prawa: dzieło osierocone (dyspozytariusz Filmoteka Narodowa)
Realizacja: Romuald Gantkowski
Format klatki: 4:3
Z samolotu Polskich Linii Lotniczych "LOT" oglądamy port i bulwary najmłodszego miasta żydowskiego na świecie. Tel Awiw założony został prawie trzydzieści lat temu, lecz właściwy jego rozwój przypada na kilka ostatnich lat. Liczba mieszkańców przekracza już dziś 250 tysięcy. Oglądamy najnowszy plac miasta im. Dissengoffa, założyciela Tel Awiwu. W miejscu gdzie jeszcze niedawno hulał wiatr pustynny widzimy dziś nowoczesną ulicę, a z tyłu wzorowy budynek jednej z licznych szkół powszechnych. Kilka fragmentów domu zapoznaje nas z charakterem architektury miasta. Z placu Dawida przyglądamy się kilku ulicom zbiegającym się tutaj jak na placu Gwiazdy w Paryżu. Mijamy filię PKO. Orbis również ma tutaj swoje przedstawicielstwo. Jedziemy teraz główną arterią miasta, ulicą Alembik. Zmuszeni wrogą postawą Arabów w Hajfie i pobliskiej Jaffie budują Żydzi Tel Awiwu od dwóch lat swój własny port. Roboty znajdują się w fazie początkowej. Z tego pomostu do którego przybijała nieraz Polonia widzimy nową elektrownię miejską im. Reddinga. Tu mieści się centrala ruchu robotniczego Tel Awiwu, a to
jedna ze szkół średnich. Stały posterunek angielski na pograniczu Jaffy i Tel Awiwu przypomina, że tu właśnie rozpoczęły się pierwsze walki między obu narodami. Te bazary uliczne to rodzaj naszego Karcelaka. Skierujmy się teraz znaną nam już ulicą Alembik do morza, gdzie właśnie trębacz niegdyś mieszkaniec ulicy Gęsiej w Warszawie ogłasza początek sobotniego odpoczynku. Na sygnał trąbki spieszą mieszkańcy do swych domów, a my korzystając z ostatnich promieni słońca udajemy się do gmachu teatru. Nazajutrz wykorzystując dzień świąteczny cały dosłownie Tel Awiw wylega na plażę. Tak wygląda taras jednego z przybrzeżnych hoteli. Wyjeżdżamy za miasto aby zwiedzić jedną z licznych kolonii żydowskich. Tę właśnie kibucę Schillera założył w roku 1927 duchowy przywódca Żydów galicyjskich. Kolonię tworzy siedemdziesięciu dorosłych członków oraz czterdzieścioro dzieci. Na dachu magistratu w którego sąsiedztwie znajduje się muzeum Bialika, zbiera się Rada Miejska Tel Awiwu. Burmistrz Rokach w rozmowie z wiceburmistrzem i sekretarzem miasta Nadiwi.
